Actividade 16: As EDAR.

Actividade 16: As EDAR.

1. Que é a criba?

Utensilio consistente nun aro cunha malla ou outro material furado fixados nel, e que serve para cribar.

2. Cales son as principais etapas na depuración das augas?

A depuración consta de catro fases diferenciadas entre as que atopamos as seguintes:

Pretratamiento. Trátase da primeira etapa do proceso de depuración. Consiste principalmente en retirar toda a materia grosa (pedras, grava, area, ramas, plásticos, papeis, latas, botellas, compoñentes orgánicos e outros compostos residuais) que poida levar a auga. Para iso utilízanse tres tipos de sistemas diferentes:

  -Pozo de grosos. No decantan os materiais grosos máis pesados para o seu posterior retiro.

  -Desbaste. Conxunto de reixas e tamices cunha luz de paso cada vez máis fina que permite eliminar os residuos sólidos en         suspensión.

  -Desarenador/desgrasador. Trátase dun tanque alongado de grandes dimensións onde se consegue eliminar as areas da auga e  as   graxas que poida conter.

Tratamento primario. Trátase dun tratamento físico-químico que consiste en achegar diferentes reactivos químicos á auga. Componse de dúas fases:

 -Coagulación. Engádense sales metálicos para formar coágulos de auga.

 -Floculación. Engádense polímeros na auga, permitindo a unión entre os coágulos.

Tratamento secundario. Neste proceso elimínase completamente a materia orgánica disolta na auga, así como nutrientes tamén disoltos que chegan coa auga residual.

Liña de lodos e outros residuos. Se no primeiro proceso de depuración xéranse residuos grosos, neste proceso atopamos os lodos, que son sometidos a un proceso de deshidratación para retirarlles a maior cantidade de auga que sexa posible. Despois son evacuados por un xestor autorizado ata o seu tratamento final.

3. Como se separa a area das graxas que están nela? Unha vez feito como se tratan as areas?

Nas estacións de depuración grandes, retíranse as graxas e os lubricantes facendo pasar as augas residuais por un pequeno tanque onde uns separadores de aceites flotantes retiran a graxa da superficie. Na base do tanque pode haber saídas de burbullas de aire que axudan a que a graxa forme unha escuma superficial doada de recoller. Porén, ás veces este proceso non se fai no pretratamento senón no tratamento primario, e moitas plantas de tratamento utilizan tanques de sedimentación (clarificadores) primarios que teñen separadores de superficie mecánicos para a retrirada das graxas.

Tratamento primario

Na fase de sedimentación primaria, as augas residuais flúen a tanvés de grandes tanques, ou depósitos decantadores de "presedimentación", "tanques de sedimentación primaria" ou "clarificadores primarios".Nestes tanques sedimentan os lodos mentres que as graxas van á superficie e son retiradas. Os tanques de sedimentación primaria están xeralmente provistos de raspadores mecánicos que continuamente retiran os lodos do fondo cara a unha moega na base do tanque, desde onde se bombea ás instalacións para o tratamento de lodos. Ás veces recupérase o aceite e graxa retirado da superficie por saponificación.

A sedimentación faise por gravidade ou axudada por coagulantes e floculantes (sales de ferro, aluminio e polielectrólitos floculantes), que fan precipitar o fósforo, os sólidos en suspensión moi finos ou os que están en estado de coloide.

Tratamento secundario

O tratamento secundario está pensado para degradar o contido biolóxico (materia orgánica) das augas residuais derivado de residuais humanos, restos de alimentos, xabóns e deterxentes. A maioría das estacións municipais tratan o licor residual sedimentado utilizando procesos aerobios biolóxicos. Para ser efectiva, a biota microbiana que realizará isto necesita oxíxeno molecular e alimento para vivr. As bacterias e protozoos consomen os contaminantes solubles orgánicos biodegradables (azucres, graxas, moléculas orgánicas de cadea curta etc.) e xuntan a maioría das fraccións menos solubles en flóculos. Os sistemas de tratamento secundario clasifícanse como de película fixa ou de crecemento en suspensión.

4. Que é a decantación?

A decantación é unha operación de separación mecánica, baixo a acción da gravitación, de varias fases non-miscibles das cales unha polo menos é líquida. Pódense separar así varios líquidos non-miscibles de densidades diferentes, tamén pódense separar así sólidos insolubles en suspensión nun líquido.

5. En que consiste o tratamento biolóxico?

O tratamento biolóxico de augas residuais leva a cabo mediante unha serie de importantes procesos de tratamento que teñen en común a utilización de microorganismos (entre os que destacan as bacterias) para levar a cabo a eliminación de compoñentes solubles na auga. Estes procesos aproveitan a capacidade dos microorganismos de asimilar a materia orgánica e os nutrientes (nitróxeno e fósforo) disoltos na auga residual para o seu propio crecemento. Cando se reproducen, agréganse entre eles e forman uns flóculos macroscópicos con suficiente masa crítica como para decantar nun tempo razoable.

6. Por que hai que, logo do tratamento biolóxico, volver a decantar?

Para reducir a velocidade do caudal da corrente de augas residuais e prodúcese unha sedimentación. Entón, os lodos activos deposítanse no fondo da auga depurada, onde poden separarse da auga limpa cuns dispositivos de depuración mecánicos que se atopan no fondo.

7. Como se obtén e para que serve o biogás?

O biogás utilízase en caldeiras, para producir calor, como combustible para vehículos no transporte, en motores ou turbinas para xerar electricidade, purificado para introducilo en redes de gas natural, ou como material base para a síntese de metanol, un produto de alto valor agregado.